สถานการณ์และความท้าทายจากยุทธศาสตร์หนึ่งแถบ หนึ่งเส้นทาง (OBOR) กับการอพยพของชาวจีนรุ่นใหม่เข้ามาในประเทศไทย

Event-Date: 
Tuesday, December 26, 2017 - 09:00 to 16:00
วันนี้ขอนำเสนอข้อมูลและข่าวสารการบรรยายเริ่อง "สถานการณ์และความท้าทายจากยุทธศาสตร์หนึ่งแถบ หนึ่งเส้นทาง (OBOR) กับการอพยพของชาวจีนรุ่นใหม่เข้ามาในประเทศไทย" ให้นักศึกษาและคณาจารย์ของ Yunnan Normal University ณ นครคุนหมิง มณฑลหยุนหนาน (ยูนนาน) สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ ๒๗ - ๓๐ ธ.ค.๖๐ ซึ่งมีประเด็นที่น่าสนใจดังนี้
 
๑. สาเหตุการอพยพของชาวจีนในประวัติศาสตร์ยุคสมัยราชวงศ์ อาจแบ่งออกได้ ๓ ประเภทใหญ่ๆ ได้แก่
      ๑.๑ การเมือง ซึ่งจากหลักฐานที่ปรากฏในยุคราชวงศ์ฮั่น (ปี ๒๐๒ ก่อนคริสตกาล ถึง ค.ศ.๒๒๐ ได้ส่งคณะทูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกับอาณาจักรต่างๆ เช่น จักรวรรดิคูซาน (Kushan Empire) โดยปัจจุบันอยู่ในพื้นที่อาฟกานิสถาน และเป็นต้นกำเนิดของเส้นทางสายไหมที่เริ่มต้นจากเมืองซีอานไปสู่อาณาจักรโรมันทางตะวันตก หรือกรณีการเดินทางของแม่ทัพเรือ เจิ้ง เหอ ในยุคราชวงศ์หมิง จำนวน ๗ ครั้ง ในระหว่างปี ค.ศ.๑๔๐๕-๑๔๓๓) ซึ่งเป็นการเดินทางก่อนคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส และ วาสโก ดากามา ถึงกว่า ๕๐ ปี
      ๑.๒ เศรษฐกิจ พบว่า ตั้งแต่ยุคสมัยราชวงศ์ถังมาจนถึงราชวงศ์หมิง (ประมาณ ค.ศ.๗๐๐-๑๕๕๐) พ่อค้าชาวจีนได้เดินทางไปค้าขายไม่เฉพาะกับเพื่อนบ้าน เช่น เกาหลีและญี่ปุ่น หรือตามเส้นทางสายไหมเท่านั้น แต่ยังไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนจรดชายฝั่งแอฟริกาตะวันออกด้วย
      ๑.๓ ศาสนา โดยพุทธศาสนาได้เผยแพร่ขยายเข้าสู่จีนในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันตกและก่อร่างสร้างความเป็นปึกแผ่นในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก จะเห็นได้จากรูปสลักตามถ้ำและอะโมงค์เชิงผาตลอดเส้นทางสายไหม โดยในยุคสมัยราชวงศ์ถัง ที่นำโดย พระถัง ซัมจั๋ง ได้เดินทางไปอาราธนาพระไตรปิฏกจากอินเดีย เป็นต้น
 
๒. สาเหตุการอพยพของชาวจีนรุ่นใหม่ หลังการสถาปนาประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน อาจแบ่งได้ ๔ ประเภทใหญ่ๆ ได้แก่
      ๒.๑ "หัวซาง" (Huashang : Chinese trader) หรือพ่อค้าชาวจีนที่เดินทางออกไปทำธุรกิจนอกแผ่นดินจีน
      ๒.๒ "หัวกง" (Huagong : Chinese coolie) หรือ กุลีจีน ซึ่งส่วนใหญ่มาจากครอบครัวชาวนาในพื้นที่แห้งแล้งและมีปัญหาพืชผลการเกษตร หรือเป็นกรรมกรไร้ที่ดิน
      ๒.๓ "หัวเฉียว" (Huaqiao : Chinese sojourner) หรือชาวจีนโพ้นทะเล ที่มีนัยสำคัญทางเศรษฐกิจการเมือง โดยเฉพาะในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อระหว่างสมัยราชวงศ์ชิงกับรัฐบาลจีนคณะชาติของ ดร.ซุน ยัดเซ็น 
    ๒.๔ "หัวอี้" (Huayi : Chinese descent or remigrant) เป็นการอพยพต่อของลูกหลานชาวจีนโพ้นทะเล
 
บทสรุป ประเด็นสำคัญที่สุดคือ การเดินทางออกนอกแผ่นดินเกิดของชาวจีน จะด้วยจุดประสงค์ใดก็ตาม ได้ทำให้ผู้คนจากแดนไกล และมีความแตกต่างทางวัฒนธรรมได้มาพบปะเสวนากัน มีการแลกเปลี่ยนการเรียนรู้กัน ก่อให้เกิดการเลื่อนไหลของชาวจีนโพ้นทะเลรุ่นใหม่ ที่เข้าออกนอกประเทศเพื่อแสวงหาอาชีพ รวมทั้งช่องทางทำธุรกิจและชีวิตที่ดีกว่าเดิม
 
ประมวลโดย:
พันเอก ไชยสิทธิ์ ตันตยกุล
KU4.0
 
( ข้อมูลจาก ยศ สันตสมบัติ, ๒๕๕๗. มังกรหลากสี : การขยายอิทธิพลเหนือดินแดนและพันธกิจเผยแผ่อารยธรรมในอุษาคเนย์, เชียงใหม่ : คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. pp. ๘๗ - ๑๐๔ ) 

Facebook Comments Box